مگنولیا؛ آموزش کامل نگهداری و شرایط گلدهی در فضای باز

فهرست مطالب

خلاصه مقاله:

مگنولیا درختی بزرگ و زیبا با برگ‌های کشیده و براق و گل‌های درشت است که در انواع سفید، صورتی، بنفش و زرد دیده می‌شود. این گیاه بومی آسیا و آمریکای مرکزی بوده و بیش از ۱۰۰ گونه مختلف دارد، که برخی همیشه سبز و برخی خزان‌پذیر هستند. مگنولیا به نور کافی، خاک غنی و زهکشی شده و آبیاری مناسب نیاز دارد و در برابر سرما و خشکی تا حدی مقاوم است. تکثیر آن از طریق بذر، قلمه و پیوند انجام می‌شود و برخی گونه‌ها مانند مگنولیای زمستانه ابتدا گل می‌دهند و سپس برگ تولید می‌کنند. علاوه بر زیبایی، چوب و گل‌های معطر مگنولیا کاربرد صنعتی و تزئینی نیز دارند.

مقدمه:

مگنولیا درختی ست قوی و بزرگ با برگ های کشیده و براق و گل هایی تکی و درشت و بسیار زیبا.

خاستگاه بومی مگنولیا قسمت هایی از آسیا و آمریکای مرکزی می باشد و نام علمی آن Magnolia می باشد.

مگنولیا دارای بیش از 100 گونه مختلف با تنوع بسیار زیاد است که برخی گونه ها همیشه سبز هستند و برخی گونه ها خزان پذیرند اما بیشتر گونه های مگنولیا همیشه سبز هستند و در فصل زمستان ریزش برگ ندارند.

مگنولیا در اصل مخصوص آب و هواهای گرمسیری و نیمه گرمسیری ست اما نسبت به آب و هواهای دیگر مانند معتدل و کمی سرد هم سازگاری خوبی نشان می دهد.

برگ های مگنولیا به حالت کشیده و بیضی و براق هستند و رنگ آن ها سبز تیره است و گل های مگنولیا که زیبا هستند در رنگ های سفید، صورتی، بنفش و زرد روشن وجود دارند و از گل برخی گونه های مگنولیا به دلیل معطر بودنش در صنعت عطرسازی استفاده می شود.

مگنولیای سفید و مگنولیای بنفش از گونه های رایج در کشور ایران هستند.

مگنولیا وقتی نهال کوچک و جوانی ست درختچه ای کوچک است که حتی در داخل گلدان هم قابل نگهداری ست اما بعد از چند سال تبدیل به درختی تنومند با ارتفاع زیاد می شود .

ارتفاع مگنولیا در زادگاه های بومی خودش تا ده ها متر می رسد.

تنه مگنولیا چوبی سخت و خشن دارد که در بسیاری از کشورها در صنعت مبلمان و صنایع چوبی کاربرد فراوان دارد.

گل دهی برخی از انواع مگنولیا در بهار و تابستان( مگنولیای تابستانه ) و برخی دیگر در فصل زمستان است که به آن ها مگنولیای زمستانه می گویند که در این گونه ها ابتدا گل ها ظاهر شده و بعد درخت شروع به برگ دهی می کند.

درخت مگنولیا به میوه هم می رود که میوه آن در اوایل پاییز ظاهر می شود و داخل خود بذرهای مگنولیا را دارد که از آن ها برای تکثیر استفاده می شود.

بیشتر انواع مگنولیا با اینکه ارتفاع زیادی می گیرند اما دارای ریشه های کم هستند و بنابراین برای کاشت در فضاهای سبز شهری مانند پارک ها و بوستان ها و کناره های خیابان مناسب می باشند( البته استثنائاتی مانند مگنولیا سفید وجود دارد که دارای ریشه های عمقی است ).

مگنولیا به هرس نیاز ندارد اما در اوایل تابستان می توانید شاخه های شکسته و صدمه دیده را از آن جدا کنید تا منبع فعالیت آفات و بیماری ها نشود.

خاک مناسب برای مگنولیا:

مگنولیا هرچند به خشکی تا حد زیادی مقاوم است اما خاکی مرطوب را می پسندد و ترجیح می دهد.

خاک مگنولیا حتما باید زهکشی خوبی داشته باشد و خطر آب ماندگی در آن کم باشد، در عین حال باید خاکی غنی و قوی باشد که بتواند نیازهای غذایی ریشه ها را به خوبی تامین کند.

بهترین شیوه آبیاری برای مگنولیا:

در اقلیم های معتدل و مرطوب مانند شمال ایران مگنولیا به آبیاری زیادی نیاز ندارد و هفته ای یک بار آبیاری برای آن کافی ست اما در اقلیم های گرم و خشک نیاز آبی گیاه بالاتر است و به چند بار آبیاری در هفته نیاز است و حتی روزهای خیلی گرم تابستان شاید لازم باشد هر روز آبیاری شود ( به خصوص اگر نهال جوانی باشد).

نورمناسب برای مگنولیا:

مگنولیا گیاهی نور دوست و آفتاب دوست است. البته در اقلیم های گرم و خشک بهتر است در شرایط نیم سایه و نیم آفتاب باشد تا سرحال و شاداب بماند.

مشخصه	شرح
نام علمی	Magnolia
ارتفاع	تا ۲۰ متر در اقلیم‌های غیر بومی، بیشتر در زادگاه
نوع برگ	همیشه سبز یا خزان‌پذیر، کشیده و براق
گل‌ها	بزرگ، تکی، رنگ‌های سفید، صورتی، بنفش و زرد
نیاز نوری	آفتاب کامل، نیم سایه در مناطق گرم
نیاز آبی	متوسط تا زیاد، بسته به اقلیم
خاک	غنی، مرطوب و با زهکشی خوب
دما	معتدل تا گرم، حساس به سرمای شدید در سال‌های اولیه
تکثیر	بذر، قلمه، خواباندن شاخه، پیوند
آفات و بیماری‌ها	شته، تریپس، بیماری‌های قارچی و باکتریایی

آفات، بیماری ها و مشکلات مگنولیا:

درخت مگنولیا با وجود قوی بودنش اما در فصول گرم ممکن است مورد حمله آفاتی مانند شته ها و تریپس ها قرار گیرد که در این صورت برگ ها را زرد و رنگ پریده می کنندو لکه های سفید رنگ روی برگ ها مشاهده می شود .

در حمله شته ها برگ ها چسبناک می شوند ( به دلیل ترشح عسلک توسط شته ) که عامل اصلی حمله شته ها آبیاری نامنظم و کوددهی نامناسب به گیاه است.

مگنولیا در معرض بیماری های قارچی و باکتریایی هم قرار دارد که بیشتر این بیماری ها در اقلیم های خیلی مرطوب ایجاد می شوند.

مگنولیا به آفتاب شدید ( به خصوص در اقلیم های گرم و خشک)، گرمای شدید همراه با خشکی بیش از حد محیط و وزش بادهای تند حساس است و هنگام کاشت باید این موارد را در نظر گرفت.

کوددهی و تغذیه مناسب برای مگنولیا:

از کودهای حیوانی پوسیده همراه با کودهای پتاسه ( جهت بالابردن مقاومت گیاه ) می توانید برای کوددهی مگنولیا استفاده کنید.

مگنولیا به کمبود آهن حساس است و برگ ها زرد می شوند، بنابراین علاوه بر استفاده از کودهای آهن لازم است ph خاک کمی اسیدی باشد تا بتواند آهن را به خوبی جذب کند.

دمای مناسب و متعادل برای مگنولیا:

در اقلیم های سرد مهم است نهال های جوان مگنولیا در سال های اول از سرمای زمستانه محافظت شوند اما با بزرگ شدن گیاه مقاومت آن ها هم به سرما بالا می رود ، هرچند به طور کلی مگنولیا سرما را دوست ندارد و از آن گریزان است و در اقلیم های معتدل و خنک بیشترین کیفیت را دارد.

تکثیر و ازدیاد مگنولیا:

مگنولیا ازراه های بذر ، قلمه، خوابانیدن شاخه و پیوند زیاد می شود اما کاشت بذر برای تکثیر آن رایج تر و متداول تر است.

انواع مگنولیا:

مگنولیا سفید ( مگنولیای تابستانه ) با نام علمی Magnolia grandiflora یکی از انواع گونه های مگنولیاست که درختی ست زیبا و همیشه سبز با تاجی زیبا و مخروطی شکل که این مگنولیای زیبا بومی آمریکای شمالی می باشد و گل های آن درشت و سفید رنگ و فنجانی مانند هستند که گل دهی آن از اواخر فصل بهار شروع می شود و تا تابستان ادامه دارد .

مگنولیا سفید درختی آفتاب دوست است و خاکی غنی و نسبتا اسیدی را دوست دارد.

این مگنولیا ریشه های عمیقی دارد و برای کاشت در کناره خیابان در صورتی که آزادانه امکان رشد ریشه ها وجود داشته باشد مناسب است و در وسط پارک ها و بوستان ها هم کاشته می شود تا ریشه های آن بتوانند به راحتی و آزادانه گسترش یابند.

مگنولیا سفید با بذر، خوابانیدن و پیوند تکثیر می شود که هر کدام از این روش ها در زمان های مشخصی از سال و به شیوه های مخصوص به خود انجام می گیرند.

ارتفاع مگنولیا سفید در زادگاه های بومی خودش تا بیشتر از 20 متر هم می رسد اما در سایر اقلیم ها هم تا حد زیادی ارتفاع می گیرد و کلا درختی بلند قد است.

مگنولیا سفید خزان ندارد و در اقلیم های سرد برگ های سبز خود را حفظ می کند و همیشه سبز بودنش به معیاری جهت محبوبیت آن تبدیل شده است .

مگنولیای بنفش ( زمستانه ) با نام علمی Magnolia soulangeana بر خلاف مگنولیا تابستانه درختی خزان پذیر است که در اواخر فصل زمستان و همزمان با نوروز ( اوایل فصل بهار ) به گل می رود.

ویژگی جالب این مگنولیا این است که ابتدا به گل می رود بعد برگ تولید می کند.

مگنولیا زمستانه تحمل سرمای زمستانه و دماهای زیر صفر را تا حد زیادی دارد.

از لحاظ نیاز آبی هم این مگنولیا نیاز آبی متوسطی دارد و تا حد زیادی به خشکی مقاوم است .

مگنولیا زمستانه به آفتاب کامل و خاک غنی و زهکشی شده نیاز دارد و با بذر و قلمه تکثیر می شود.

سوالات متداول:

Q: مگنولیا به چه نوع خاکی نیاز دارد؟
A: خاک مرطوب، غنی و با زهکشی خوب بهترین انتخاب است و از آب‌ماندگی باید جلوگیری شود.
Q: آیا مگنولیا نیاز به هرس دارد؟
A: به طور کلی نیاز به هرس ندارد، اما شاخه‌های شکسته و آسیب‌دیده در اوایل تابستان بهتر است حذف شوند.
Q: چگونه می‌توانم مگنولیا را تکثیر کنم؟
A: روش‌های معمول تکثیر شامل کاشت بذر، قلمه، خواباندن شاخه و پیوند است، که کاشت بذر رایج‌تر است.
Q: مگنولیا به چه میزان نور نیاز دارد؟
A: مگنولیا نور دوست است و آفتاب کامل را ترجیح می‌دهد، اما در مناطق گرم و خشک نیم سایه بهتر است.
Q: چه آفات و بیماری‌هایی ممکن است مگنولیا را تهدید کنند؟
A: شته‌ها، تریپس‌ها و بیماری‌های قارچی یا باکتریایی از جمله مشکلات رایج هستند که با آبیاری و کوددهی مناسب قابل کنترل‌اند.